The doctrine that the Content of the conclusion of a deductively valid argument is included in the Content of its premises, taken jointly, is a familiar one. It has important consequences for the question of what value valid arguments possess, since it indicates the poverty of three traditional answers: that arguments may and should be used as instruments of persuasion, that they may and should be used as instruments of justification; and that they may and should be used to advance knowledge. The truth is, however, that in each of these cases the argument has only a managerial role and, if there is any work done, it is the premises that do it. It will be maintained that this point has little force against the critical rationalist answer, which I shall defend, that the principal purpose of deductive reasoning from an assemblage of premises is the exploration of their Content, facilitating their criticism and rejection. That said, the main aim of the present paper is not to promote critical rationalism but to consider some published objections to the doctrine that a statement asserts every statement that is validly deducible from it. The alleged counterexamples to be considered fall roughly into two groups: statements that emerge with time from a rich mathematical or empirical theory, but were originally unformulated and are deducible from the theory only in a non-trivial way (Frederick 2011, 2014; Williamson 2012); and statements, notably disjunctions, that are easily formulated and are deducible from a theory in a trivial way (Schurz & Weingartner 1987; Mura 1990, 2008; Gemes 1994; Yablo 2014). Each of these counterexamples will be evaluated and dismissed.

چکیدهاطلاعات گران بهاترین عنصر بازار سرمایه است که سرمایه گذاران با اتکا براین اطلاعات می توانند از فرصت های سودآور بازار، حداکثر بازده را کسب نمایند. محتوای اطلاعاتی ارقام حسابداری از دیدگاه استانداردهای حسابداری به خصوصیاتی اطلاق می شود که اطلاعات ارائه شده در صورت های مالی بتواند در تصمیم گیری مفید واقع شود. این پژوهش سعی دارد تا نظریه محتوای اطلاعاتی ارقام حسابداری را در شرایط بحران مالی موردمطالعه قرار دهد. در این پژوهش بحران مالی با سه معیار زیان عملیاتی، جریان نقد عملیاتی منفی و زیان انباشته، اندازه گیری می شود. نمونه پژوهش شامل 167 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی 1387 الی 1396 می باشد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که هر سه متغیر زیان عملیاتی، جریان نقد عملیاتی منفی و زیان انباشته بر رابطه میان سود هر سهم و ارزش دفتری هر سهم با قیمت سهام تأثیر معنی داری دارد. این موضوع مطابق با نظریه محتوای اطلاعاتی است. به عبارت دیگر متغیرهای زیان عملیاتی، جریان نقد عملیاتی منفی و زیان انباشته محتوای اطلاعاتی دارند و موجب بهبود سودمندی برای تصمیم می شوند.

گسترش روزافزون فناوریهای دیجیتال و شبکههای اجتماعی، تولید محتوا در فضای سایبربه یکی از ارکان مهم تامام ا اجتمماع ی و اقتصماد ی تبمد یل شمده اسمو و همزمان پیامدهای حقوقی قابل توجهی برای تولیدکنندگان محتوا به همراه دارد. پرسش اصلی این پژوهش این اسو که چه ابااد حقوقی و مسئولیوهای مدنی و کیفمر ی ناشی از تولید محتوا در فضای سایبر وجود دارد و چگونه میتوان از طریق چارچوبهای قانونی، تاادل میان آزادی بیان و پاسخگویی حقوقی را برقمرار کمرد. ومرورا این مطالاه از آن جهو اسو که با رشد سریع تولید محتوا، بسیاری از افراد و سازمانها از پیامدهای حقوقی اقداماا خود آگاه نیستند و فقدان آگاهی میتوانمد منجمر بمه نزاعهای قانونی و آسیبهای اجتماعی شود. هدف این مقاله بررسی ابااد حقوقی تولید محتوا در فضای سایبرو شناسایی مسئولیوهای مدنی و کیفری ناشی از آن اسمو. روش پژوهش در این مقاله توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالاه اسنادی و مرور متون قانونی و قضایی مرتبط با مسئولیو محتوا در فضای سایبراسو. نتایج پمژوهش نشمان میدهد که تولیدکنندگان محتوا، چه افراد حقیقی و چه پلتفرمها، در چارچوب قوانین مدنی و کیفری دارای مسئولیوهایی هستند که شامل جلوگیری از انتشمار محتموا ی مجرمانه، توهینآمیز یا مغایربا حقوق دیگران و رعایو تاهداا ناشی از انتشار آن ین اسو. همچنین این مقاله نشان میدهد که آگاهیبخشی و ایجماد دسمتورالامل هما ی قانونی روشن، میتواند ومن حفظ آزادی بیان، مسئولیوپذیری تولیدکنندگان محتوا را افزایش دهد. نوآوری این پژوهش در تمرکز همزمان بر دو باد ممدن ی و کیفمر ی مسئولیو محتوا در فضای سایبرو ارائه تحلیل تحلیلی–پیوسته از اسناد قانونی و قضایی مرتبط اسو

بازاریابی محتوایی، رویکردی رو به رشد برای تقویت آگاهی مشتری، اعتماد بیشتر و خلق ارزش بیشتر است. پژوهش حاضر با هدف "ارائه الگوی بازاریابی محتوایی دیجیتال در خلق ارزش مصرف کننده با رویکرد کیفی و بهره گیری از نظریه داده بنیاد" صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش شامل 13 نفر از خبرگان دانشگاهی و فعالان بازاریابی محتوایی دیجیتال که به شیوه هدفمند و از طریق روش گلوله برفی جهت انجام مصاحبه انتخاب شدند. فرآیند مصاحبه به صورت نیمه ساختاریافته تا رسیدن به اشباع نظری انجام شد. با تجزیه و تحلیل داده ها طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی 190 کد باز در قالب 17 کد محوری و 6 کد انتخابی طبقه بندی و مدل مفهومی نهایی در جامعه مورد مطالعه تدوین گردید. یافته های پژوهش نشان داد که فرآیند دستیابی به الگوی بازاریابی محتوایی دیجیتال موضوعی چندوجهی است که مستلزم توجه هم زمان به عوامل علّی(طراحی آمیخته بازاریابی محتوایی، تمرکز بر تولید انواع محتوا و بسترسازی آنلاین)، زمینه ای(خلاقیت در بازار دیجیتال؛ توجه به مشتریان در تولید محتوا، هزینه کم تولید محتوا و برندسازی دیجیتالی)، مداخله گر(آمادگی و دسترسی به وب؛ بحران ها و وقایع طبیعی، دانش فنی شرکت و آگاهی از مسائل بازار) و در نهایت راهبردها(برنامه ریزی برای به روز رسانی محتوا، توزیع محتوای مرتبط، ایجاد محتوای تعاملی) است. خلق ارزش برای مشتری با افزایش اطلاعات و قدرت تصمیم گیری، خلق ارزش برای مشتری از طریق بهبود روابط با مشتریان، افزایش توان بازاریابان محتوایی، بهبود محتوای ارائه شده نیز به عنوان پیامدهای اجرای الگوی بازاریابی محتوایی دیجیتال شناسایی گردید.

هدف مولفه های متعددی در موفقیت تولید محتوا در شبکه اجتماعی اینستاگرام در ارتباط با محتوای تولیدشده و کاربر موثر هستند. پژوهش حاضر بر آن است که با استفاده از روش کیفی عوامل موفقیت تولید محتوا و جلب نظر کاربران (شامل مشخصه های محتوا، تولیدکننده موفق آن، و شاخص های اثربخشی) را در شبکه اجتماعی اینستاگرام شناسایی کند. روش پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیل محتوا و رویکرد اکتشافی و با استفاده از نظرات کاربران، بررسی تجربه های موفق، نظرات متخصصان و تجربه زیسته تولیدکنندگان محتوا انجام شده است. جامعه پژوهش شامل تمام صفحات آموزشی اینستاگرام و نمونه پژوهش شامل 30 صفحه اینستاگرام است که به صورت هدفمند و بر اساس رویکرد افزارسنجی رقابتی انتخاب شده اند. ابزار پژوهش، مطالعه مضامین صفحات اینستاگرام بود که مضامین مزبور از آن استخراج و سپس دسته بندی شد. اعتبار پژوهش با استفاده از روش سه سویه سازی ارزیابی و تایید شده است. یافته ها یافته ها نشان داد عوامل موفقیت پذیرش محتوا از سوی کاربران شامل کیفیت، آگاهی بخشی، اعتبار، ارزش افزوده، تخصصی، انگیزه بخشی، سرگرم کنندگی منحصربه فرد بودن، مرتبط بودن، واقع گرایی، روزآمدی، خلاقانه بودن، قابلیت اجرا و اشتراک، و شخصی سازی است. شاخص های اثربخشی محتوا شامل تعداد دنبال کننده، بازخورد های کاربران در پست ها، داستان ها (استوری ها) و نمایه شامل میزان متوسط پسند، نظر، ذخیره کردن پست، به اشتراک گذاری، میزان درگیرکردن کاربر، میزان بازدیدها، میزان ارسال مطلب به صورت پیام خصوصی هستند. برخورداری از تعهد، خلاقیت، اعتبار، تخصص، هویت مشخص، مولد بودن و پرهیز از نسخه برداری، انتقادپذیر بودن، داشتن رفتار هوشمندانه، صبر و بردباری، روحیه همکاری و ارتباطات قوی، آشنایی با ابزارهای تحلیلی بستر ارائه و همسو بودن با تحولات و روزآمدسازی نیز از ویژگی های تولیدکننده موفق محتواست. اصالت/ارزش توجه به مجموع مولفه ها، چه در ارتباط با تحلیل محتوا و چه در ارتباط با تعامل کاربر با اطلاعات، در کنار یکدیگر و به کارگیری راهکارهای ارائه شده می تواند الگوی مناسبی برای موفقیت در تولید و اشتراک اطلاعات به دست دهد. در این پژوهش، روش جدیدی برای پژوهش درباره محتوای آموزشی رسانه اجتماعی اینستاگرام به کار گرفته شده است.

ورود رسانه های جدید رقم زننده عصر جدید هم گرایی رسانه ها می باشد. بر اساس نظریه فرهنگ هم گرایی، رسانه های جدید رسانه های مشارکتی هستند و مخاطبان، تولیدگران و مشارکت جویان در چرخه محتوا می باشند. این تحول به نظر می رسد موجب تغییر فرهنگ مصرف رسانه ای شده است. نحوه جدید استفاده از تلویزیون در فرهنگ جدید رسانه، موجب پدیدآمدن مخاطب جدید با خصوصیات چندقالبی، مشارکت جو و فعال شده است. مقاله حاضر به دنبال بررسی تأثیر اینترنت بر تلویزیون در عصر هم گرایی به واسطه تبیین رابطه تولید محتوای اینترنتی با نحوه جدید استفاده از تلویزیون می باشد و با استفاده از پیمایش نشان می دهد: 65 درصد از شهروندان، تولیدگر محتوای اینترنتی هستند و مخاطبان به نحوی جدید به تماشای تلویزیون می پردازند. همچنین بر اساس آزمون فرضیه ها، تولید محتوای اینترنتی با چندقالبی بودن، مشارکت جویی و فعال بودن در برابر تلویزیون رابطه مستقیم دارد که بیانگر فرهنگ واحد هم گرایی در رسانه ها می باشد. اینترنت بر تلویزیون تأثیر گذاشته است ولی نه بر کاهش محبوبیت آن؛ بلکه موجب تعامل هرچه بیشتر رسانه های سنتی و نوین شده است.

چالش اصلی که این پژوهش را ضروری ساخت، ناکارآمدی برخی راهبردهای سنتی بازاریابی و قیمت گذاری در بازارهای B2B بود که عموماً به عدم تمایز در انتقال ارزش واقعی محصولات صنعتی منجر می شد. در واکنش به این کاستی، هدف تحقیق حاضر، بررسی نقش بازاریابی صنعتی هوشمند محتوا و ارتباط آن با طراحی مدل قیمت گذاری ارزش محور در بازارهای B2B است. برای دستیابی به این هدف، پژوهشگران با به کارگیری رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون، داده های گردآوری شده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان و نیز اسناد سازمانی را به صورت نظام مند کدگذاری کردند. در نهایت، ده مضمون اصلی و دویست کد فرعی شناسایی شد که سه حوزه کلیدی فناوری های پشتیبان، تعاملات دیجیتال و تجربه مشتری، به ویژه برای ارزش آفرینی و قیمت گذاری مؤثر، اهمیت ویژه ای داشت. تحلیل های نهایی حاکی از آن است که محتوای هوشمند، زمینه را برای درک عمیق تر نیازهای مشتریان صنعتی فراهم می آورد و از سوی دیگر، با فراهم کردن داده های واقعی، سیاست های قیمت گذاری مبتنی بر ارزش را تسهیل می کند. همچنین روشن شد که سازمان ها برای پیاده سازی موفق این مدل، باید از زیرساخت های دیجیتال کارآمد، همکاری بین واحدهای مختلف و فرهنگ سازمانی داده محور برخوردار باشند. مقایسه یافته های حاضر با تحقیقات پیشین نشان می دهد که وجود رویکرد تلفیقی بین بازاریابی محتوایی و قیمت گذاری ارزش محور در بهبود رقابت پذیری شرکت های صنعتی نقشی کلیدی ایفا می کند. در نتیجه، این مطالعه نوآوری هایی از قبیل ارائه چارچوبی یکپارچه برای ترکیب جنبه های فناورانه، مدیریتی و فرهنگی ارائه می دهد که می تواند برای مدیران اجرایی در بخش B2B بسیار راهگشا باشد.

در شعر فارسی علاوه بر بیکرانگی افق احساس و عاطفه، اقیانوسی از علوم و معارف گوناگون و تجربیات و اطلاعاتی موج میزند که نشان از پرباری ذهن و روح شاعران فرزانه ایران زمین دارد. دانش جغرافیا، همچون بسیاری از دانشهای دیگر، عرصه وسیع ادبیات را میدانی فراخ برای ظهور خود یافته است. از این رهگذر بسیاری از اطلاعات مربوط به سرزمینهای گوناگون آنچنان در بستر ادبیات جای گرفته که حتی با گذشت زمان و تغییر و تحول در گستره جغرافیایی و یا از بین رفتن بسیاری از آن جایها، هنوز نام و نشان و ردپایی از آنها را میتوان در مضامین شعری و آفرینشهای ادبی شاعران یافت. البته کاربرد اعلام جغرافیایی و مضمونسازی با آنها، در شعر شاعران هر دوره ای بگونه خاصی، متفاوت و متمایز با دوره های دیگر است و اگر از دیدگاه سبک شناسی به این موضوع نگاه کنیم، میبینیم که شاعران در هر یک از سبکهای خراسانی، عراقی و هندی تحت تاثیر محیط اجتماعی و فرهنگی خود، به شکلهای متفاوتی، با اعلام جغرافیایی تصویرآفرینی کرده اند در این پژوهش، شگردهای بلاغی و مضمونسازیهای بدیعی که شاعران در دو سبک عراقی و هندی با استفاده از اعلام جغرافیایی پدید آورده اند، مورد بررسی قرار گرفته است و با توجه به ویژگیهای سبکی هر یک از دوره ها به لحاظ بکارگیری اعلام جغرافیایی و مقایسه آنها، به بیان شباهتها و تفاوتهای موجود در میان این دو سبک پرداخته شده و صنایع ادبی بکار رفته در هر سبک بسامدیابی شده است.